اِنیو موریکونه (نوامبر 1928 – جولای 2020)

قلبم به شدت درد می کند، و تمام امشب را اشک ریختم. امروز اِنیو موریکونه تنها آهنگساز زنده‌ای که همیشه آرزو داشتم او را از نزدیک ملاقات کنم از دنیا رفت. چقدر با آثار او خاطره دارم، تمام ایتالیا را با موسیقی او سفر کردم، در بلندی های شهرهای مختلف می‌نشستم و غروب را با قطعات او تماشا می‌کردم. احساس قطعات او چنان بود که خود را در آن حس می کردم… انگار او از درون من می نواخت. این را از آثارش فهمیده بودم، درست به مانند شوپن در قلبش چیزی بود که کسی نمی‌دانست. هیچگاه کسی لبخندش را ندید. هیچگاه در موردش نخواندم، اما از موسیقی اش درون قلبش را شنیدم. این را که حال با گریه می‌نویسم، باید بگویم یکی از آرزوهای من که ملاقات او از نزدیک بود، دیگر تحقق نمی‌یابد و با تمام افسوس از این پس آثار او را گوش می‌کنم.
آقای موریکونه، یکی از آرزوهای من دیدن شما از نزدیک بود… 😢

View this post on Instagram

ترجمه در پایین My heart aches a lot, and I cried all night. Today, Ennio Morricone, the only living composer I always dreamed of meeting up with, has passed away. I have a lot of memories with his pieces, I traveled all over Italy with his music, I sat in the heights of different cities and spent the evening with his pieces watching the sunset. The feeling of his pieces was such that I could feel myself in it … as if he was playing from my inner world… I understood this from his pieces, just like Chopin in his heart was something no one knew. No one ever saw his smile. I never read about him, but I got to know him completely by his music. As I write this with tears in my eyes, I must say that one of my dreams, which was to meet him up close, is no longer being fulfilled, and with regret I listen to his works from now on. Mr. Morricone, one of my dreams was to see you up close … 😢 Signor Morricone, uno dei miei sogni era vederti da vicino … 😢 Ciao Ennio… قلبم به شدت درد می کند، و تمام امشب را اشک ریختم. امروز اِنیو موریکونه تنها آهنگساز زنده‌ای که همیشه آرزو داشتم او را از نزدیک ملاقات کنم از دنیا رفت. چقدر با آثار او خاطره دارم، تمام ایتالیا را با موسیقی او سفر کردم، در بلندی های شهرهای مختلف می‌نشستم و غروب را با قطعات او تماشا می‌کردم. احساس قطعات او چنان بود که خود را در آن حس می کردم… انگار او از درون من می نواخت. این را از آثارش فهمیده بودم، درست به مانند شوپن در قلبش چیزی بود که کسی نمی‌دانست. هیچگاه کسی لبخندش را ندید. هیچگاه در موردش نخواندم، اما از موسیقی اش درون قلبش را شنیدم. این را که حال با گریه می‌نویسم، باید بگویم یکی از آرزوهای من که ملاقات او از نزدیک بود، دیگر تحقق نمی‌یابد و با تمام افسوس از این پس آثار او را گوش می‌کنم. آقای موریکونه، یکی از آرزوهای من دیدن شما از نزدیک بود… 😢 #enniomorricone #RIP #restinpeace #Omri #ItalianComposer #Oscars #Music #mónicabellucci #Malena #انیو_موریکونه

A post shared by Vahid Takro (@vahidtakro) on

ارسال کامنت

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.